Dag 4; Auschwitz

Na de mooie routes door het prachtige bergachtige Tsjechië aangekomen in Polen gisteren. Deze dinsdag staat Auschwitz voor de deur, een wat diverse route waarin weinig hoogtes zitten, wel een geweldig meer heb mogen aanschouwen was het vooral het teken van de waanzin. Zoals je in heel Polen ziet is er een enorme omwenteling, alles moet wijken voor economie. Bizar hoeveel wegen er gebouwd worden, niet te tellen. Dwars door natuurgebieden. En als ik me dan bedenk dat Polen ook bij de EU hoort denk ik dat ze toch wat anders naar wetgevingen  uit Brussel kijken (helaas). Na 60 km aangekomen in Auschwitz, de torens van Birkenau duidelijk zichtbaar. Na een rondje om dit vernietingskamp wil ik naar binnen maar opeens zijn mensen heel onvriendelijk. Ik kan mijn fiets nergens kwijt en daar is ook niks voor ingeregeld. Ze vragen me naar Auschwitz 1 te gaan, daar kan ik de fiets kwijt bij een station in de buurt en dan met de bus weer terug....jaja. ik ben na wat foto's naar Auschwitz 1 gegaan, hier was ik met de fiets vogelvrij, geen fietspaden en geen respect voor mijn tweewieler, zelfs een agent die naar me schreeuwt in het Pools. Ik begin behoorlijk geïrriteerd te worden en eenmaal bij de hoofdingang staat er een rij van 1,5 uur en allemaal toeterende bussen. Een check op buienradar zag ik dat over 2 uur er veel regen aan komt. Dus ik besluit niet die tijd op te offeren voor wachten in een rij, fiets te stallen en daarna nog naar Birkenau. Ik heb nog wat kunnen bekijken en besluit lichtelijk teleurgesteld door te fietsen voordat het echt slecht weer wordt. Deze 30 km leverde al snel regen op en dat ging van kwaad baar erger. Maar na 90 km kwam ik toch kletsnat op de plek waar ik wilde zijn; aan de voet van de Karpaten; het gebergte gedeeld met Tsjechië, Polen en Slowakije.